Bir ihtimaldim,bir olasılık.Kanalizasyon boşluğunda eriyip,yok olup gidebilirdim.Ama kendime, pardon kendim sandığım bir insan hormonuna yer bulabildim... Aaa!! Affedersiniz bulabildiğimi sandım.Yarıştım,beraber yetişseydik eğer gideceğimiz yere kardeşim olacaktı bir tanesi.Ama en kararlısıydım babamın milyonlarca sperminden.Daha annemin karnında öğrendim yarışmayı...

Annem iyi beslenemedi, karınca kararınca geçindik. Bir zeytini bölüştük bazen. Annemin karnında öğrendim paylaşmayı. Doğdum sonra... Normal doğdum... Büyük acılarla. Normal doğum diyorlardı ama annem çok ağladı. Anormal bir isim koymuşlar sancılı doğumlara ve ilk nefes alışımda öğrendim yalan söylemeyi....

Bir süre babamla aynı memeyi paylaştım.Hemen hemen sekiz ay kadar sürdü.Yemek yedirdiler sonra.Hatırlıyorum da ilk yediğim yemek patates ezmesiydi."Patata ımkılle" diyorlardı Arapça’da.Bir şeyin birden fazla söylenişi varmış dil diyorlar buna...