Seksenli yıllarda atılan kara tohumlar bugün çürük meyvelerini verirken, o yıllardaki eğitim sistemini mizahi bir dille eleştiren “Artiz Mektebi” günümüzde hala geçerliliğini koruyor.
 

        Müjdat Gezen ve Kandemir Konduk’un birlikte yazdıkları bu oyun içersindeki bazı kavramlar elbette yerini başka kavramlara bıraktı. Örneğin ortadirek kelimesi yerine bugün dargelirli diyoruz. Gazino kültürü yerini barlara arabesk kültürü yerini pop müziğe bıraktı. Tek kanallı siyah beyaz televizyon, çok kanaldan yayın yapan renkli bir reklam tabelasına dönüştü ama işin özüne indiğimizde pek fazla bir şeyin değişmediğini görüyoruz. Tüketim çılgınlığı artarak devam ederken, bunun kaçınılmaz gerekliliği olan “para” kafalardaki en büyük değer olma durumunu hala koruyor.

        İçinde bulunduğumuz durumu mizah yoluyla anlatmanın en etkili yol olduğunu düşünerek “Artiz Mektebi”ni günümüz şartlarına göre yeniden değerlendirdik. Bu oyun yepyeni bir kadroyla tekrar karşınıza çıkacak. Her şeye seyirci kalmamanız dileğiyle hepinize iyi seyirler…

Afis icin tıklayınız

Kıvanç Tiner

Yazan: Müjdat Gezen – Kandemir Konduk
Müzik: Meltem Taşkıran
Dekor - Kostüm: Leyla Gezen
Koreograf: Pınar Ataer
Asistanlar: İsmail Oral, Özge Soyal
Yöneten: Kıvanç Tiner
Oynayanlar: Erdoğan Tuncel (Müdür), Ebru Tekgündüz (Beyhan Hoca), Nilay Duru (Nesrin), Berker Kurcan (Ali), Derya Karadaş (Tijen), Ebru Tekgündüz (Melahat Hoca), Kemal Kuruçay (Recai Hoca), Ferdi Merter (Baba), Ercan Bostancıoğlu (Rasim Bey), Evin Esen (Neveser Hanım), Kemal Kuruçay (Diksiyon Hocası), Evin Esen (Laz Kadın), Ebru Tekgündüz (Nilay Tiki), Ercan Demirel (Beytullah), İlhan Daner (Bale Hocası), Kemal Kuruçay (Filiz), Evin Esen (Anne), Müjdat Gezen (Bican)
Öğrenci Kadrosu: Barış Taşkın, Ümit Kantarcılar, Şefik Onatoğlu, Olgun Toker, Korhan Herduran, Can Verel, Desen Uygur, Işıl Dalamanlı, Işıl Derya Bıçakçı, Tuğçe Ergişi, Zehra Özdemir, Merve Çaloğlu